Αν με ήξερες…

Είπες το διάβασες το βιβλίο που σου ‘χα δανείσει. Δε το πιστεύω. Είμαι, δε, απόλυτα σίγουρη πως το ζήτησες απλά για να ‘χεις κάτι να επιστρέψεις. Μια αφορμή συνάντησης. Αλλά δεν είπα τίποτα άλλο, παρά σε ρώτησα αν σου άρεσε. «Να τα πούμε μόλις μπορέσεις«. «ΟΚ«, είπα και προχώρησα. Και μετά με πήρες τηλέφωνο, «έχω να σου φέρω το βιβλίο σου. Σου έχω πάρει κι ένα δωράκι. Κάτι μικρό, το είδα, μου άρεσε και είπα θα το πάρω για σένα«. Κι εγώ,χάνος για μια ακόμη φορά. Να προσπαθώ να ισορροπήσω μεταξύ των τύψεων και της ευγένειας. Και σου απάντησα οτι δεν χρειαζόταν να μου πάρεις δώρο, ενώ αυτό που πραγματικά εννοούσα ήταν οτι ΔΕΝ ΗΘΕΛΑ να μου πάρεις δώρο. Ούτε τώρα, ούτε χθες, ούτε αύριο.

Αν με ήξερες, θα ήξερες οτι δεν με κερδίζουν τα δώρα, τα τηλέφωνα, οι συνεχείς και πολύωρες επισκέψεις. Αντιθέτως, με κουράζουν, με πνίγουν φέρνοντας στην επιφάνεια τον πιο ανώριμο εαυτό μου. Αν με ήξερες, θα ήξερες οτι θέλω χώρο. Να με καταλαβαίνουν χωρίς να χρειάζεται να εξηγώ. Ότι το ‘θα δούμε’ μου δεν υποδηλώνει κατάφαση αλλά υπόθεση. Αν με ήξερες θα ήξερες πως για να με μάθεις πρέπει εγώ να σ’ αφήσω.

Advertisements

4 thoughts on “Αν με ήξερες…

  1. Καλησπέρα Ευσταθία μου , επέτρεψε μου να μην σχολιάσω στο πολύ συναισθηματικό ομολογουμένως κείμενο σου , γιατί θεωρώ ότι αυτή η ανάρτηση σου είναι πολύ προσωπική. Όμως θα ήθελα να σου ευχηθώ να έχεις μια καλή χρονιά , με υγεία, χαρούμενες στιγμές και αγάπη, παίρνοντας όλα τα άσχημα και αυτά που σε «παιδεύουν». Σε φιλώ .

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s