Ένας φωτεινός ήλιος να μας ζεσταίνει καθώς τρεμποπαίζει ανάμεσα σε φύλλα πράσινα, ολοκάθαρα και λαμπερά από την χθεσινή βροχή.

Μικροσκοπικές φτερωτές ψυχές να κουνιούνται πέρα-δώθε σε μια πορτοκαλί αιώρα από καραβόσκοινο δεμένη σε μια αιωνόβια και σοφή γερό ελιά.

Κάπου εδώ τριγύρω σίγουρα νεράιδες και αγγελάκια έχουν στήσει νωχελικό χορό, παίζουν και χαχανίζουν με την συννεφένια αλαφρότητα του κορμιού τους. “Γύρω-γύρω όλοι” και “κουτσό” και ‘μήλα” και “κρυφτό” και “κυνηγητό”.

Η μεταξένια αύρα των εγκεφαλικών κυτάρων της γης παρασύρεται κι ενώνεται με την ευωδιά του φεσκοανακατεμμένου βασιλικού. Φτεροβολάει σιμά στις χρυσοκόκκινες πεταλούδες και μεθά με το νέκταρ ταπεινών μα συνάμα μαγικών και πολύχρωμων απολίξεων. Αλαφρά αγγίζοντας τον άνεμο το μυαλό κοινά για ορίζοντες ξένους κι αλαργινούς. Ευλογία ανεκτίμητη να ‘χεις τον άνεμο καπετάνιο και να αφήνεσαι στους δείκτες της πυξίδας του κι αυτό να σε πάει…

Advertisements