Θάλασσα ενός «Μάη»

Μια θάλασσα απέραντη ενίοτε το μέσα μας. Οσφραίνεται τις μυρωδιές του μαγιάτικου αέρα τρεμοπαίζοντας σε κάποια ανθρώπινα χέρια μια καρδιά ασάλευτη, χιλιομπαλωμένη κι εύθραυστη.

Ένας αλαφροΐσκιωτος κλόουν σε μια γωνιά του κήπου να βγάζει από το καπέλο του λουλούδια και περιστέρια επιδεικνύοντας στους θεατές του την άτεχνη τέχνη της ψευδαίσθησης.

Τα τραγούδια που γρικούν στον αέρα κάτι σαν σε παλιό πανηγύρι καλούν τον χορευτή να αποτάξει το βάρος της ύπαρξης του, να στροβιλιστεί στο ρυθμό μιας δυσβάσταχτης νηνεμίας και να υψώσει το βλέμμα το αόρατο και το πανβλέπον σε κατευθύνσεις που ο ορίζοντας χάνεται.

Στη θάλασσα τη μέσα μας, τη γύρω μας τα καράβια έχουν από καιρό χαράξει τη πορεία τους, μένει μόνο ένας νοτιάς να τα σπρώξει στην περιπέτεια του αγνώστου. Θα ‘βρουν φουρτούνες, θα ‘βρουν και μπουνάτσες μα με τον σύμμαχο καιρό και την καρδιά πηδάλιο γοργά θα γλιστρήσουν  μέχρι κάποιος ναύτης να φωνάξει σαν σε άλλο πειρατικό «στεριά!».

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s